gedicht van Hans van Druten
Je weet


dat ik zo maar
kan opduiken
in je dromen
overal kan komen

gemaakt van mist
en blauwe lucht
zijderupsen huid
jouw adem snijdt

me langzaam ontkleed
jouw grootste leed,
m' straks weer bedek
voor mijn vertrek

speel 'k weer andere rol
m'n leven zó overvol
dat 'k soms vliegen moet
naar jou, wij saam

vliegen langs hoge luchten
daar laten onze diepe zuchten